Μαρία Γρυλλάκη - Ένα απόσπασμα της φύσης

Με τη φύση στην πόλη, ζω!

Τι είναι η φύση;
Με τη φύση ζω …ναι, είμαι μέρος της, τη χρειάζομαι, είναι κάτι καινούργιο;
Η φύση στην πόλη; …τα άλση, τα πουλιά και τα σύννεφα… και οι δρόμοι, οι άνθρωποι;
Τα ζω, τα βλέπω, τα χαίρομαι, με επηρεάζουν;

«Ανοίγω» αυτή τη στήλη όπως ανοίγουμε την πόρτα του κήπου Μαρία Γρυλλάκη - Με την φύση στην πόλη ζω!μας εορταστικά, για να υποδεχτούμε τους καλεσμένους μας. Σ’ ένα κήπο όπου φυτεύω ιδέες και σκέψεις, εμπνέομαι, και καλλιεργώ τη νοοτροπία για μια ζωή, δημιουργική, και αρμονική σε σχέση με τις ουσιαστικές ανθρώπινες ανάγκες, τη χρονική στιγμή, τις συνθήκες, και το περιβάλλον.
Σ’ αυτόν τον κήπο θα μοιραστώ μαζί σας στιγμές ζωής, όμορφες, και ελπίζω ενδιαφέρουσες!
Ένας κήπος όμως, όσο μεγάλος και αν είναι, παραμένει ένα «δείγμα», ένα «απόσπασμα» της φύσης. Πόσο μάλλον τώρα, που το φυσικό περιβάλλον για τους περισσότερους από εμάς είναι αποκλειστικά η πόλη. Μικρή ή μεγάλη, η πόλη, με όλα τα στέρεα υλικά της να φτιάχνουν τον στιβαρό αρχιτεκτονικό ιστό, μας κλείνει προστατευτικά μέσα στις ανέσεις της.

Ποια φύση λοιπόν;.. όταν ακόμη και ο κήπος του σπιτιού μας ή της γειτονιάς μας, μοιάζει πιο πολύ να είναι μέρος αυτής της σύνθετης πολεοδομικής δομής και λιγότερο της φύσης και της αίσθησης που αυτή γεννάει…

Και όμως, πρόκειται για μια βαθιά αίσθηση η οποία, αν και απομακρυσμένη φαινομενικά από τον «φυσικό» της χώρο, αν και κυριολεκτικά «εντοιχισμένη» μέσα στην συχνά ασφυκτική πόλη, υπάρχει. Η αίσθηση ότι ανήκουμε «κάπου», ότι είμαστε μέρος ενός μεγάλου «οργανικού συστήματος» που μας περιβάλλει, μας επηρεάζει, και το επηρεάζουμε. Αυτό το μεγάλο «κάπου» είναι το φυσικό μας περιβάλλον, η φύση.

Κάποια χρόνια πριν συνέβη να περπατάω χειμώνα σ’ ένα χιονισμένο δάσος, όταν, μέσα στη χαρακτηριστική ησυχία που πέφτει στη γη μαζί με το χιόνι, άρχισα να παρατηρώ γύρω μου μ’ έναν ιδιαίτερο τρόπο: Μια ατέλειωτη άναρχη διαδοχή ετερόκλητων πλασμάτων και φαινομένων. Δέντρα, νερά, πάχνη, σπασμένα ξερόκλαδα, φύλλα καλυμμένα κάτω από παγωμένες δροσοσταλίδες, δειλό Μαρία Γρυλλάκη - Με την φύση στην πόλη ζω! - Τι είναι η Φύση;κελάδισμα πουλιού, βρύα, σύννεφα που τρέχουν ανάμεσα στις κορφές των δέντρων και χάνονται πίσω από κορυφές των βουνών, νεογέννητα χορταράκια, δέντρα καμένα από κεραυνούς. Ομορφιά, ασχήμια, νεότητα, γήρας, ταχύτητα, ζωή, θάνατος, όλα συνυπήρχαν, όλα, σε πλήρη αταξία. Τόση αταξία, σκέφτηκα, στο ελάχιστο όταν συμβαίνει να αμελώ τις σταθερές κηπουρικές δουλειές στον κήπο μου, με πιάνει η αδημονία να το νοικοκυρέψω. Και όμως, κανένα συναίσθημα αδημονίας δεν γεννήθηκε τότε μέσα μου. Μόνο η αίσθηση ολότητας και αρμονίας. Η αγαλλίαση να «βλέπω» με όλες μου τις αισθήσεις τον κύκλο της ζωής, το «εν τω γίγνεσθαι» του κόσμου, ενός κόσμου ο οποίος προϋπάρχει, και μέσα στον οποίο υπάρχω, υπάρχουμε. Όπως υπάρχουν μέσα μας τα σπλάχνα μας.

Αν και είχα ήδη τότε αρκετή εξοικείωση με τη φύση, είχε περάσει καιρός από την τελευταία φορά που είχα βρεθεί στο δάσος για βόλτα. Και υποθέτω, αυτό ήταν που έκανε τη συγκεκριμένη βόλτα να πάρει μια ξεχωριστή διάσταση μέσα μου, τέτοια που κατέληξε στην αποκαλυπτική εμπειρία…του προφανούς: πώς, το να απομακρυνόμαστε από τη φύση, μας απομακρύνει από τη ίδια μας τη φύση, τον εαυτό μας. Μας κάνει να χάνουμε την αίσθηση της ολότητας όπου ανήκουμε, τις λεπτές, όσο και ανορθόδοξες ισορροπίες που προϋποθέτει η συνύπαρξη, τη δύναμη που προσφέρει, και τη χαρά που γεννάει. Όχι απλά ποσοτικά ή ποιοτικά, αλλά οργανικά!
Είναι το κλίμα, η βλάστηση, τα ζώα. Είναι οι μυρωδιές, τα τοπία, ο ήχος του καταρράκτη. Είναι το φαγητό, και το νερό. Ο ήλιος, το φως και τ’ αστέρια. Είναι ο οργανισμός μας, ο εαυτός μας ολόκληρος και όλοι οι άλλοι άνθρωποι. Είναι η ζωή. Είναι ο κύκλος της ζωής!

Σίγουρα ο κάθε άνθρωπος έχει άλλη σχέση με τη φύση, και σε άλλες πτυχές του εαυτού του αποκαλύπτεται. Όλοι μας όμως ανεξαιρέτως, τη βιώνουμε καταρχήν μέσα από τις φυσιολογικές μας λειτουργίες, και στη συνέχεια, μέσα από τα «προϊόντα» που παράγουμε. Τα «έργα» μας είναι τα προϊόντα μας, υλικά και μη. Από τον σχεδιασμό της ζωής μας, την παραγωγή της τροφής μας, μέχρι το χτίσιμο ενός σπιτιού ή την ανάπτυξη μιας πόλης, όλα, επιστήμες, τεχνολογία, ποίηση και φιλοσοφία, είναι προϊόντα μας. Είναι τα προϊόντα της φύσης μας ως άνθρωποι.
Και το να έχουμε συναίσθηση της φύσης μας, και των αναγκών της, έτσι όπως αυτές υφαίνονται από τις συνθήκες, το χώρο και το χρόνο μέσα στον κόσμο, αυτό είναι που διαμορφώνει τη δυνατότητα να βιώσουμε τη ζωή μας με πληρότητα.
Στις επόμενες «συναντήσεις» μας λοιπόν, με νέα και ενδιαφέροντα για την πληρότητα σε κάθε πτυχή της ζωής, για τον κάθε άνθρωπο!…

Μαρία Γρυλλάκη
Πιστοποιημένη Θεραπεύτρια σε Ολιστικές και Εναλλακτικές Θεραπείες